...ποιήματα...

'Η ποίηση είναι η μουσική της ψυχής και προ πάντων 

ψυχών μεγάλων και αισθαντικών' Βολταίρος

Φαντάζομαι σε όλους μας έχει τύχει είτε στην προσωπική μας ζωή είτε στην επαγγελματική να βιώσουμε μια εμπειρία και να γνωρίζουμε εκείνη τη στιγμή ότι θα είναι καθοριστικής σημασίας για μας. Ένα ορόσημο, ένα σημείο αναφοράς, μια στιγμή που θα αναπολούμε για την υπόλοιπη ζωή μας. Μια τέτοια στιγμή για μένα στην επαγγελματική μου πορεία ήταν όταν διάβασα το ποίημα του Λόρδου Βύρωνα 'She Walks in Beauty'.

Επέλεξα να το διδάξω σε ένα τμήμα εφήβων Proficiency στις 17 Σεπτεμβρίου 2018, ένα τμήμα τεσσάρων καταπληκτικών μαθητριών: στη Μαρία, στη Σοφία, στη Μάργια και στην Ιωάννα. Τέσσερα μυαλά που δεχόντουσαν ένα ερέθισμα στην ξένη γλώσσα και το απογείωναν σε άλλο επίπεδο συζήτησης και προσωπικής αναζήτησης.

Το μοιραστήκαμε λοιπόν. Το αναλύσαμε, το συζητήσαμε, κάναμε sestina ως πρότζεκτ (ένα νέο ποίημα που προέκυψε από δικούς τους στίχους και σχετικό με αυτό του Λόρδου). Ένα ποίημα για μια γυναίκα και ένα φόρεμα. Εκείνη η μέρα για μένα και για τους μαθητές μου αποτέλεσε ορόσημο. Κοιτάμε πίσω σε εκείνη τη θύμηση ξανά και ξανά. Ήταν ένας επίλογος, ένα αντίο που τότε δεν ξέραμε, μια ευχή που έμελλε να μην πραγματοποιηθεί ποτέ:

'Aχ κυρία, πόσο θα ήθελα να γίνω μια τέτοια γυναίκα κάποτε! Να φορέσω και εγώ ένα τέτοιο φόρεμα!'

Ήταν η τελευταία φορά που δίδαξα τη Μαρία Κουτρούμπα. Δεν επέστρεψε ποτέ ξανά στο τμήμα της.

Την κρατώ αυτή την ευχή. Την κρατώ και θέλω να της δώσω ζωή. Κρατώ και τη στιγμή καλά φυλαγμένη και... ξέρετε κάτι; Όταν κάτι το αγαπάς, το σύμπαν συνομωτεί υπέρ αυτής της αγάπης.

Σας πάω τώρα σε κάτι άλλο που συνομωτεί επίσης γι' αυτή την αγάπη και σχετίζεται απόλυτα με το ποίημα του Λόρδου Βύρωνα. Σε ένα μεγάλο διδάσκαλο στον χώρο της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης. Σε έναν εκπαιδευτικό Guru που από τα είκοσι μου χρόνια που διδάσκω και εκπαιδεύομαι τον παρακολουθώ για να μαθαίνω από τις γνώσεις του. Τον αξιόλογο κύριο Luke Prodromou

Τον κύριο Προδρόμου τον είχα ως εκπαιδευτή μου σε σεμινάριο της Oxford, τον έχω ακούσει ως ομιλητή σε συνέδριο, έχω διαβάσει βιβλία του και ήταν ένα από τα δυο ονόματα (μαζί με τον άλλον σπουδαίο Guru Mario Rinvolucri) που με έπεισαν να εκπαιδευτώ στο πανεπιστήμιο Pilgrims στο Kent της Αγγλίας. Τον τελευταίο χρόνο τον παρακολουθώ με θαυμασμό μέσω αναρτήσεών του στις οποίες απαγγέλει ποίηση. Μπορείτε να απολαύσετε τις απαγγελίες του στο προσωπικό του κανάλι στο You tube στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://www.youtube.com/channel/UCzB4_DsZZOUkNvHFomDRD-g/videos


Οι απαγγελίες του είναι απλά υπέροχες. Δίνει τέτοιο ύφος και χρώμα στα ποιήματα και στα νοήματά τους, τέτοια ζωή, που πριν λίγες μέρες σκέφτηκα ότι θα ήταν προς τιμή εκείνης της μοναδικής εμπειρίας που έζησα με τους μαθητές μου δουλεύοντας το ποίημα του Λόρδου Βύρωνα, προς τιμήν του επιλόγου εκείνου και της Μαρίας, εάν εκείνος το απήγγειλε. Και προς μεγάλη μου έκπληξη, ο Luke Prodromou ανταποκρίθηκε με μεγάλη προθυμία, γεγονός που με κάνει να νιώθω βαθιά συγκίνηση και χαρά εφόσον διαπιστώνω ότι εκτός από επιστημονικότητα στο πεδίο του, έχει και βαθιά ενσυναίσθηση ως άνθρωπος. Αυτά τα δυο μαζί είναι άξια θαυμασμού!

Τον ευχαριστώ λοιπόν βαθύτατα για τη συμβολή του στην ιστοσελίδα Ποιήματα * Αγάπανθος Μαρία Κουτρούμπα. Η δική του πινελιά είμαι βέβαιη χρωματίζει με νόημα τον σκοπό της σελίδας και η δική του φωνή αγαλλιάζει όλες τις αναμνήσεις.

Ευχαριστώ από καρδιάς κύριε Luke Prodromou!

She Walks in Beauty

BY LORD BYRON (GEORGE GORDON)

She walks in beauty, like the night
Of cloudless climes and starry skies;
And all that's best of dark and bright
Meet in her aspect and her eyes;
Thus mellowed to that tender light
Which heaven to gaudy day denies.One shade the more, one ray the less,
Had half impaired the nameless grace
Which waves in every raven tress,
Or softly lightens o'er her face;
Where thoughts serenely sweet express,
How pure, how dear their dwelling-place. And on that cheek, and o'er that brow,
So soft, so calm, yet eloquent,
The smiles that win, the tints that glow,
But tell of days in goodness spent,
A mind at peace with all below,
A heart whose love is innocent! 


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ 

Dr Luke Prodromou graduated from Bristol University in English with Greek and has an MA in Shakespeare Studies from Birmingham University; a Diploma in Teaching English as a Second Language (Leeds University, with distinction) and a PhD (Nottingham University), His PhD thesis was published in English as a Lingua Franca: a Corpus-based analysis (Continuum, 2010). He is the author - with Lindsay Clandfield - of the award-winning Dealing with Difficulties and numerous textbooks for students. He has been a plenary speaker at numerous international ELT conferences, including IATEFL UK. He was for many years a teacher and teacher-trainer with the British Council. He has also worked for ESADE, Barcelona, the University of Edinburgh, the University of Thessaloniki, Pilgrims Canterbury, NILE, Bell Schools et al. Apart from his ELT work, Luke has run courses on Shakespeare, Dickens and Jane Austen, The Modern English novel, Romanticism and modern drama. Luke is a founder member of Disabled Access Friendly Campaign for which he wrote - and performed, with D. Gibson - the 'Wheelchair Sketch'; He now performs as 'Luke- and-friends'/English Language Voice Theatre, specialising in collaborative ELT theatre with fellow teachers and with students, in many countries. He now teaches methodology part-time on the MA in ELT (Sheffield University/City College, Thessaloniki)


ΑΦΙΣΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΡΦΟΥΛΕΣ ΜΕ ΔΥΟ ΦΙΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΟΥΛΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ
ΑΦΙΣΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΡΦΟΥΛΕΣ ΜΕ ΔΥΟ ΦΙΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΟΥΛΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ


Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΚΑΙ Η ΠΡΙΓΚΗΠΙΣΣΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ


Μια φορά και έναν καιρό

Σ' ένα δάσος μαγικό

Ζούσε βασιλιάς καλός

Όμορφος και ευγενικός.

Την κορώνα του φορούσε

Και το σκήπτρο του κρατούσε.

Είχε μία άδεια θέση

Την καλή του να διαλέξει.

Μια όμορφη καλή

Του' χε κλέψει τη ψυχή.

Είχε πατέρα βασιλιά

και βασίλισσα μαμά.

Την παντρεύτηκε λοιπόν

Αυτός, ο βασιλιάς αυτός,

Ο όμορφος και ευγενικός.

Κάναν δυο όμορφα παιδιά

Μα η ευτυχία τους δε κράτησε χρόνια πολλά.

Έγινε πόλεμος τρανός

Και ο βασιλιάς αυτός

Έφυγε λοιπόν σε μάχη

Αφήνοντας την Κατερίνα μονάχη.

Τα παιδιά τα μεγάλωνε η μαμά

Αλλά μια είδηση κακιά έφτασε στα αφτιά

Πως ο βασιλιάς είχε πεθάνει

Υπογεγραμμένο με χαρτί και με μελάνι.

Μάχη έδωσε τρανή

Με ασπίδα και σπαθί.

Τα 'βαλε με τα θεριά

Μα του τρελάναν τα μυαλά.

Τραυματίστηκε γερά

Στα πόδια του και στα πλευρά.

Το κεφάλι του πονούσε

Και από πόνους μαρτυρούσε.

Θέληση είχε πολλή

Και αγάπη για ζωή

Μα η τύχη τον μισούσε

Και πισώπλατα χτυπούσε.

Ένιωθε μια ζεστασιά

Απ' την οικογένειά του μοναχά.

Μα δεν άντεξε πολύ...

Του την πήραν τη ψυχή!

30/11/2017

10:30 μ.μ

Το ποίημα αυτό γράφτηκε από τη Νεφέλη & τη Λυδία μαζί με δυο φίλες τους το βράδυ που έφυγε ο μπαμπάς τους. Υπήρξα μάρτυρας μιας μοναδικής στιγμής όταν θλιμμένες καρδούλες ξέβραζαν στίχους τόσο απλά, με τέτοιο συντονισμό, παιδάκια να συνθέτουν τη μια στροφή μετά την άλλη. Αυτό που δεν άντεχε να κάνει το μυαλό, το έκανε η ψυχή η τόσο μεγάλη και αισθαντική. Αυτό που ήταν δύσκολο να γίνει άμεσα, εκφράστηκε μέσω δημιουργικότητας. Μέσω μιας ιστορίας ενός πρίγκηπα, του δικού τους πρίγκηπα. Εκλογίκευσαν την χαμένη μάχη μέσω ποίησης! 

Αν υπάρχει θλίψη, αυτή πρέπει να εκφράζεται. Αν η ψυχή βασανίζεται, πρέπει να απεγκλωβιστεί. Να εκφραστεί. Ακριβώς όπως έκαναν οι τέσσερις φίλοι. Αρκεί να υπάρξει ένα χέρι βοηθείας την κατάλληλη στιγμή ή λίγο ενθάρρυνση. 

Επιπλέον, αν η θλίψη μοιραστεί και αποκρυσταλλωθεί μέσω της ομάδας, είναι πιο ήπια, πιο υγιής. Ο πόνος εξακολουθεί να υπάρχει αλλά, αν τον μοιραζόμαστε, ο πόνος αυτός γίνεται έναυσμα, κάλεσμα, δημιουργικότητα, κατανόηση, γνώση και σοφία. Από τοξικότητα μετατρέπεται σε παρηγοριά. 

Αυτό μου το δίδαξε η Νεφέλη με τη δύναμή της όταν διάβασε το ποίημα σε όλους μας ως επικήδειο του πατέρα της.